دیریست دلم گرفته باران             اشکم که ز غم سرشته باران

چندیست “اسیر دست اویم”        بر لوح دلم نوشته باران!

باران! دل من چو راز دارد              از او طلب نیاز دارد

آن ماه سفر کرده ی دیروز            مرغیست خموش و ناز دارد

باران به دلم غمی نشسته          من بال و پرم. ولی شکسته!

باران مه من چه حال دارد؟           این دل ز تو هم سوال دارد!

باران برِ من ببار باران                  از او خبری بیار باران

آه ای دل ناصبور، صبری                آرام بمان، قرار قدری…

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5