پندها و روايت ها
راهبی در نزدیکی معبد شیوا زندگی میکرد. در خانه روبرویش یک روسپی اقامت داشت. راهب که میدید مردان زیادی به اون خونه رفت و آمد میکنند تصمیم گرفت با او صحبت کند. زن را سرزنش کرد و گفت: تو بسیار گناهکاری ....
راهبی در نزدیکی معبد شیوا زندگی
میکرد. در خانه روبرویش یک روسپی اقامت داشت. راهب که میدید مردان
زیادی به اون خونه رفت و آمد میکنند تصمیم گرفت با او صحبت کند. زن را
سرزنش کرد و گفت: تو بسیار گناهکاری . روز و شب به خدا بی احترامی
میکنی. چرا دست از این کار نمیکشی؟چرا کمی به زندگی پس از مرگت فکر
نمیکنی؟
زن به شدت از گفته های راهب شرمنده شد و از صمیم قلب به درگاه خدا دعا
کرد و بخشش خواست. همچنین از خدای قادر و متعال خواست که راه تازه ای
برای امرار معاش به او نشان بدهد. اما راه دیگری پیدا نکرد و بعد از یک
هفته گرسنگی دوباره به روسپی گری پرداخت. اما هر بار از درگاه خدا
آمرزش میخواست. راهب که از بی تفاوتی زن نسبت به اندرز او خشمگین شده
بود فکر کرد: از حالا تا روز مرگ این گناهکار ، میشمرم که چند مرد وارد
خانه او شده اند!
و از آن روز کار دیگری نکرد جز این که زندگی آن زن را زیر نظر بگیرد.
هر مردی وارد خانه اومیشد، راهب هم ریگی بر ریگ های دیگر میگذاشت !
مدتی گذشت راهب دوباره زن را صدا کرد و گفت: این کوه سنگ را میبینی؟ هر
کدام از این سنگها نماینده یکی از گناهان کبیره ای است که انجام داده
ای.آن هم بعد از هشدار من! دوباره میگویم مراقب اعمالت باش!
زن به لرزه افتاد ، فهمید گناهانش چقدر انباشته شده. به خانه برگشت اشک
پشیمانی ریخت و و دعا کرد: خدایا کی رحمت تو مرا از این زندگی مشقت بار
رها میکند؟
خداوند دعایش را پذیرفت و همان روز فرشته مرگ ظاهر شد و جان او را گرفت.
فرشته به دستور خدا جان راهب را هم گرفت. و با خود برد. روح روسپی بی
درنگ به بهشت رفت اما شیاطین روح راهب را به دوزخ بردند. در راه راهب
دید که بر روسپی چه گذشته و شکوه کرد: خدایا این عدالت توست؟ من که
تمام زندگی ام را در فقر و اخلاص گذراندم به دوزخ میروم و آن روسپی که
فقط گناه کرد به بهشت میرود؟!
یکی از فرشته ها پاسخ داد: تصمیمات خداوند همیشه عادلانه است! تو فکر
میکردی که عشق خدا یعنی فضولی در رفتار دیگران. هنگامی که تو قلبت را
سرشار فضولی میکردی این زن شب و روز دعا میکرد. روح او پس از گریستن
چنان سبک میشد که توانستیم او را تا بهشت بالا ببریم. اما آن ریگها
چنان روح تو را اسنگین کرده بودند که نتوانستیم آن را بالا ببریم....
فکر میکنید با قضاوت های نابجامون تا به حال چقدر روحمون رو سنگین
کردیم؟
جوان خیلی آرام و متین به مرد
نزدیک شد و با لحنی موأدبانه گفت : ببخشید
آقا! من می تونم یه کم به خانوم شما نگاه کنم
و لذت ببرم؟
مرد که اصلا توقع چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود، مثل آتشفشان از جا در رفت و میان بازار و جمعیت، یقه جوان را گرفت و عصبانی، طوری که رگ گردنش بیرون زده بود، او را به دیوار کوفت و فریاد زد
مردیکه عوضی، مگه خودت ناموس نداری … گه می خوری تو و هفت جد آبادت … خجالت نمی کشی؟ …
جوان امّا، خیلی آرام، بدون اینکه از رفتار و فحش های مرد عصبی شود و عکس العملی نشان دهد، همانطور موأدبانه و متین ادامه داد
خیلی عذر می خوام فکر نمی کردم این همه عصبی و غیرتی شین، دیدم همه بازار دارن بدون اجازه نگاه میکنن و لذت می برن، من گفتم حداقل از شما اجازه بگیرم که نامردی نکرده باشم … حالا هم یقمو ول کنین، از خیرش گذشتم
مرد خشکش زد … همانطور
که یقه جوان را گرفته بود، آب دهانش را قورت
داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد …
موضوعات مرتبط با این مطلب :
برچسب ها: پندها و روايت ها